Η Ευανθία Ρεμπούτσικα ενορχήστρωσε στον Λυκαβηττό το Soundtrack της Αθήνας

Στις 17 Σεπτεμβρίου, το καλοκαίρι έκανε μια τελευταία στάση στο Θέατρο Λυκαβηττού. Η Ευανθία Ρεμπούτσικα βρέθηκε στη σκηνή του πιο μαγευτικού ανοιχτού θεάτρου της Αθήνας και συνάντησε το κοινό με μελωδικές αφηγήσεις που έχουν εδώ και χρόνια τη δική τους θέση στη συναισθηματική μας μνήμη.

Οι μουσικές της, που γεννήθηκαν για τον κινηματογράφο, το θέατρο και τη σκηνή, αγαπήθηκαν, ταξίδεψαν και απέκτησαν τη δική τους θέση στις ζωές των ανθρώπων, έγιναν οι πρωταγωνίστριες της βραδιάς. Μαζί της, η υπέροχη ορχήστρα της, οι μουσικοί που όλα αυτά τα χρόνια στέκονται στο πλευρό της ως συνοδοιπόροι και συνδημιουργοί, έδωσαν στις μελωδίες της τον ζωντανό τους παλμό. Και όλοι μαζί έκαναν αυτό το μεγάλο ταξίδι στη δημιουργική της διαδρομή, ακροβατώντας κάθε δευτερόλεπτο ανάμεσα στη συγκίνηση, το μοίρασμα και τη μαγεία.

Το βιολί της έγινε ο κοινωνός αυτής της σχέσης, μεταφέροντας εικόνες και συναισθήματα που βρίσκουν στη μουσική έναν τρόπο να ειπωθούν πιο καθαρά από τις λέξεις.

Κάπως έτσι συμβαίνει με τη μουσική της Ευανθίας Ρεμπούτσικα. Τη συναντάμε ξανά και ξανά στις μεγάλες και τις μικρές μας στιγμές. Μια μελωδία αρκεί για να μας επιστρέψει σε έναν άνθρωπο, έναν τόπο, μια εποχή. Και όλα αυτά τα χρόνια έχει γίνει μέρος του soundtrack της δικής μας ζωής.

Αυτός ο ανεκτίμητος ανοιχτός διάλογος που συνδέει τις χορδές του βιολιού της με τις ψυχές των ανθρώπων, στα τελευταία λεπτά της βραδιάς μετατράπηκε σε έναν μεγάλο κύκλο. Οι θεατές αγκάλιασαν τη σκηνή, κυριολεκτικά και μεταφορικά και όλοι γίναμε για λίγο μέρος της ίδιας στιγμής, σε μια εικόνα που έγινε το ορόσημο της βραδιάς.

Για την Pure Art Productions, αυτή η συναυλία έκλεισε το φετινό καλοκαίρι. Με μια μουσική που έχει τη δύναμη να μένει, να επιστρέφει και να βρίσκει ξανά τον δρόμο της στις στιγμές μας.

Το καλοκαίρι έδωσε τη σκυτάλη στο φθινόπωρο κι εμείς, ήδη, προετοιμαζόμαστε για την επόμενη μουσική ιστορία.

Φωτογραφίες: Βαγγέλης Πάτσιαλος/ cultureisathens.gr